Hobbeo - Twoje hobby

Decoupage jest metodą dekoracyjną, która pozwala zdobić różne przedmioty i w ten sposób nadawać im indywidualny charakter. Mówiąc w znacznym uproszczeniu, decoupage polega na naklejaniu papierowych wzorów na przedmioty z takich materiałów jak drewno, tektura, szkło, tkanina, porcelana, a nawet plastik i metal, a następnie wielokrotnym lakierowaniu całej kompozycji, w celu uzyskania wrażenia, jakby praca nie powstała z wyciętego, papierowego obrazka, ale była dziełem malarza. Na stronach internetowych poświęconych technice decoupage, często można przeczytać, że jest to szybki i łatwy sposób na efektowne ozdobienie dowolnego przedmiotu.

Nie zupełnie zgadzam się z tym stwierdzeniem, ponieważ decoupage jest zajęciem, które wymaga sporo czasu, cierpliwości i oczywiście odrobinę artystycznego zmysłu. Z całą pewnością mogę natomiast powiedzieć, że decoupage, to sztuka bardzo przyjemna, zapewniająca wiele godzin twórczej i satysfakcjonującej pracy.Na temat historii decoupage'u można by długo opowiadać, bowiem technika ta, była praktykowana w różnych zakątkach świata, posiada wiele stylów i odmian, które ewoluowały przez stulecia.

Mówi się, że korzenie decoupage'u sięgają prawie dwóch wieków przed naszą erą, wówczas, na dalekiej Syberii zdobiono papierowymi wycinankami grobowce; następnie pomysł na kolorowe ozdoby z papieru zawędrował do Chin, gdzie wykorzystywano je do dekoracji okien i lampionów. Ale najbliższe dzisiejszej sztuce decoupage stały się wyroby siedemnastowiecznych artystów i rzemieślników z Japonii, którzy w procesie zdobienia naczyń i mebli zaczęli wykorzystywać lakę, czyli żywicę rosnącego na południe od rzeki Jangcy drzewa, zwanego sumakiem lakowym. Przedmioty, na których powstawały ozdobne motywy musiały być w jakiś sposób zabezpieczone, właśnie w tej roli doskonale sprawdziła się laka, która po wyschnięciu twardniała i chroniła rękodzieła przed otarciami, wodą, alkoholem i kwasami. Wyroby z Chin i Japonii tak bardzo zachwyciły Europejczyków, że w każdym szanującym się domu musiały stanąć lakowane meble, naczynia czy chociażby ozdobne bibeloty. Lawinowo płynące zamówienia z zachodu szybko przerosły możliwości azjatyckich producentów; sytuację tę wykorzystali weneccy rzemieślnicy, którzy postanowili rozpocząć produkcję bardzo podobnych mebli, zwanych lacca contrafatta, czyli podrobiona laka. Włosi, którym zależało na skróceniu całego procesu tworzenia i zdobienia mebli, postanowili kopiować rysunki znanych artystów na papierze, następnie je wycinać i naklejać na gładkie powierzchnie, a w celu zabezpieczenia kompozycji wielokrotnie ją lakierowali.

Metodę tę nazwano l'arte del povero, co oznacza sztukę biedoty, ponieważ narodziła się z konieczności znacznego zmniejszenia kosztów pracy, poprzez zastąpienie oryginalnych obrazów tanimi kopiami. Tak więc na przełomie XVII i XVIII wieku sztuka pochodząca z Dalekiego Wschodu została entuzjastycznie przyjęta przez europejczyków i amerykanów, którzy dodając do niej nieco własnych pomysłów i rozwiązań uczynili z niej bardzo popularne zajęcie. Największym zainteresowaniem zdobnictwo przedmiotów cieszyło się wśród dworskich dam, które z ogromnym zaangażowaniem upiększały przedmioty codziennego użytku, takie jak pudła na kapelusze, drewniane toaletki, czy parawany. Pierwszą nazwą tej dziedziny sztuki był japanning, natomiast powszechnie znana dziś nazwa decoupage, która w dosłownym tłumaczeniu oznacza wycinankę, pochodzi z języka francuskiego i powstała dopiero w XX wieku.

Dziś sztuka decoupage'u przeżywa prawdziwe odrodzenie, można się o tym przekonać chociażby przeglądając liczne strony internetowe poświęcone tej tematyce, a także aukcje, na których dużym powodzeniem cieszą się artykuły do decoupage'u. Na całym świecie działają organizacje zrzeszające pasjonatów decoupage'u, najbardziej popularne cechy działają w USA, Japonii, Australii, a także w kilku europejskich krajach.Dekorowanie metodą decoupage należy rozpocząć od przemyślenia kompozycji i dobrania motywów ozdobnych do charakteru przedmiotu, na którym zostaną umieszczone. Jest to na prawdę bardzo ważny etap pracy, ale niestety wiele osób nie przy

W technice decoupage wykorzystuje się zwykłe papierowe serwetki, albo specjalny papier; w sklepach z artykułami dla artystów plastyków można kupić gotowe zestawy do pracy - począwszy od przedmiotów z surowego drewna, przez farby podkładowe, kleje, pędzle, gąbki, papiery ozdobne, aż po specjalne lakiery i preparaty nazywane krakami, służące do postarzania i uzyskiwania efektu spękanej porcelany. Wiem jednak z własnego doświadczenia, że nie trzeba kupować wszystkich firmowych produktów do decoupage'u, ponieważ równie dobrze sprawdzają się tańsze, dostępne w sklepach chemicznych lub budowlanych farby i lakiery akrylowe, a także klej wikol, który należy rozcieńczyć wodą by nadawał się do przyklejania cienkich, papierowych aplikacji.

Decoupage, to doskonałe zajęcie na długie zimowe wieczory; wiele osób przekonało się, że nawet bez talentu do malowania, można stworzyć niepowtarzalne, wyrafinowane i zachwycające prace. Przedmioty zdobione tą techniką mogą być wspaniałym prezentem, czy okolicznościowym upominkiem, nie ma bowiem milszego podarunku od tego, który został własnoręcznie wykonany z myślą o bliskiej osobie. Szczerze zachęcam do tego, by wygospodarować trochę czasu i spróbować swych sił w decoupage'u, najlepiej zacząć od prostych prac, takich jak zdobienie ceramicznej doniczki, drewnianej tacy, albo deski do krojenia. Początkowo, sam opis techniki może wydać się skomplikowany, ale nie należy się zniechęcać tylko śmiało zabrać do dzieła, ponieważ jest to jedyny sposób na rozwianie wszelkich wątpliwości.

O szczegółach techniki decoupage można dowiedzieć się na stronach internetowych, które skupiają miłośników papierowego hobby, a także z licznych publikacji, bogato ilustrowanych książek i podręczników, które znajdziemy w księgarniach w działach sztuka, poradniki i hobby.