Hobbeo - Twoje hobby

Katalogi kart telefonicznycy

Mogłoby się wydawać, że fonotelistyka, czyli kolekcjonowanie kart telefonicznych, jest w chwili obecnej mało atrakcyjną dziedziną kolekcjonerstwa, z uwagi na znacznie mniejsze ilości nowo wydawanych kart. Postęp techniki, gwałtowny rozwój telefonii komórkowej czy też internetowej miał decydujący wpływ na ograniczenie emisji kart telefonicznych. Nie mniej jednak w obiegu znajduje się olbrzymia ilość kart telefonicznych i w dalszym ciągu pojawiają się ich nowe wydania. Tak wiec każdy początkujący kolekcjoner kart telefonicznych ma wciąż olbrzymie możliwości do stworzenia wyjątkowego zbioru i swojej atrakcyjnej kolekcji. Istotnym elementem jest też łatwość przechowywania barwnych kart telefonicznych do automatów czy też kart do telefonów komórkowych.

Dużym atutem przy tworzeniu indywidualnych kolekcji kart telefonicznych jest łatwość ich pozyskiwania. Mogą to być karty kupione i wykorzystane do naszych indywidualnych rozmów telefonicznych, karty pochodzące od znajomych, zebrane w budkach telefonicznych, zakupione na giełdach kolekcjonerskich czy na aukcjach Allegro lub eBay-u, wymienione z innymi kolekcjonerami. Sposobów na ich zdobycie jest więc wiele.

Na początku naszej przygody z fonokartystyką warto ustalić swoje kryteria i priorytety dla tworzonej kolekcji. Będzie to uzależnione od naszych upodobań i zainteresowań. Powinniśmy więc odpowiedzieć sobie na pytanie jaki rodzaj kart najbardziej nas interesuje. Ustalenie kryteriów dla naszej kolekcji pozwoli na skoncentrowaniu naszych poczynań w ustalonym kierunku.

Kryteria dla tworzonego zbioru mogą być bowiem wielorakie. Od nas samych zależy więc, czy będą to karty:

- polskie, czy może zagraniczne;
- pełne czy wykorzystane;
- magnetyczne, chipowe lub pre paidowe (pinowe);
- obiegowe, próbne, komercyjne czy też pochodzące z wydań prywatnych;
- wydane w jakimś egzotycznym lub ulubionym przez nas kraju;
- o określonej tematyce, których ilość jest olbrzymia (np. bajki, sport, flora, fauna, religia,
- budowle, święta, sławne postacie, malarstwo, wydarzenia, technika, filatelistyka,
- numizmatyka, reklama itp.);
- nisko lub wysoko nakładowe;
- w specjalnych okolicznościowych karnetach czy folderach;
- przezroczyste;
- wydane w określonym przedziale czasowym;
- z błędami emisyjnymi (np. błędy graficzne, kolorystyczne).

To są tylko niektóre sugerowane kryteria. Może być ich o wiele, wiele więcej. Dla danej kolekcji tego typu kryteriów można więc ustalić bardzo wiele. Zależne jest to tylko od naszych wymagań, oczekiwań, pomysłowości i wyobraźni.

Dla kolekcjonera pasjonującego się budowlami sakralnymi, takimi przykładowymi kryteriami tematycznymi mogą być: "Cerkwie" - karty pełne; tylko chipowe; wydania europejskich firm telekomunikacyjnych; okres emisji od roku 1995 do 2009.

Nie należy także w tym przypadku zapominać o jakości zdobywanych walorów. Warto zwracać uwagę na ich wygląd, nie tylko estetyczny. Karty powinny być doskonałej jakości, nie powinny być porysowane, pogięte, z ubytkami barwników i lakieru czy też poplamione. Jeśli kolekcjonujemy karty zużyte, to warto zwracać uwagę, aby ich wydzwanianie było dokonywane w specjalnej koszulce, gdyż nowa karta może ulec zarysowaniu przez automat telefoniczny.

Wszelkiego rodzaju informacje na temat kolekcjonowanych kart odnajdziemy w katalogach wydawanych przez poszczególne firmy telekomunikacyjne. Będą to informacje dotyczące typu karty, nominału, nakładu czy też roku wydania. Katalogi kart telefonicznych dostępne są zarówno w wersji "papierowej" jak i internetowej. Telekomunikacja Polska corocznie wydaje katalogi kart telefonicznych wyemitowanych w danym roku. Znane też są katalogi innych wydawców. W przypadku kart polskich, będzie to np. "Katalog kart telefonicznych" Ćwikowskiego. Informacje dotyczące interesujących nas kart znajdziemy na wielu portalach poświęconych kolekcjonowaniu tego typu walorów.

Tej pasji kolekcjonerskiej muszą towarzyszyć również odpowiednie akcesoria dotyczące w głównej mierze sposobu przechowywania tego typu zbiorów. Odpowiednie przechowywanie kart jest bardzo ważne. Karty powinny być zabezpieczone przed przypadkowymi mechanicznymi uszkodzeniami. Do zabezpieczania kart przed zarysowaniem czy też innym przypadkowym uszkodzeniem służą foliowe koszulki. Karty umieszczone w koszulkach foliowych mogą być przechowywane w wielorakich pojemnikach. W sklepach kolekcjonerskich dostępne są różnego rodzaju klasery, w których można umieszczać zdobyte okazy kolekcjonerskie. Najbardziej znane są klasery Optima firmy "Fischer", których jakość wykonania zadowoli najbardziej wybrednych hobbystów. Klasery są wykonywane w wersji z obwolutą (okładką) lub bez. Do tego typu klaserów można wykorzystywać karty przeźroczyste mieszczące 8 kart telefonicznych (np. typu SVC – 2 x 4 karty) lub karty czarne umożliwiające przechowywanie 2 razy większej ilości walorów (karty typu SVS – dwustronnie 2 x 4 karty). Poszczególne karty w klaserze mogą być przedzielane przekładkami (np. typu ZWL). Wydatki na wszelkiego typu klasery czy albumy do kart telefonicznych można ograniczyć wykorzystując różne typu segregatorów i stosując karty do klaserów formatu A4 pozwalające na umieszczenie w nich 10 kart (2 x 5 sztuk).

Kolekcjonerzy polskich kart telefonicznych mogą do klaserów wykorzystać karty ilustracyjne przygotowane przez firmę "Fischer". Na kartach znajdują się ilustracje kart telefonicznych (awers i rewers) oraz zamieszczone są wszelkie informacje dotyczące typu karty, roku wydania, nominału i nakładu. Tego typu ilustracje wydane są również dla kart komercyjnych.

Różne rodzaje kart, klaserów, albumów oraz niezbędnych akcesoriów kolekcjonerskich przedstawione zostały na fotografiach w galerii zdjęć do poradnika.

Jak powiedział Nikos Kazantzakis - "Każdy człowiek ma jakiegoś fioła, ale zdaje się, że największym jest mniemanie, że się nie ma go wcale." Być może przedstawione tutaj informacje będą dla wielu osób zachętą do zainteresowania się tą dziedziną kolekcjonerstwa.

Wszak wszystko czemu poświęcamy swój czas jest piękne, a już J.W. Goethe stwierdził, że "Kolekcjonerzy to ludzie szczęśliwi". Może więc warto być szczęśliwym?