ABC plastikowego modelarstwa redukcyjnego

Redakcja Hobbeo.com

Ostatnia aktualizacja: 29 stycznia 2008

Model Messerschmitt Bf 109

Model Messerschmitt Bf 109

Plastikowe modelarstwo redukcyjne - choć nazwa brzmi skomplikowanie, to kryje się pod nią hobby uprawiane przez dziesiątki tysięcy fascynatów. W kilku słowach można je opisać jako budowanie wiernych replik obiektów, np. samolotów, czołgów, statków, z wykorzystaniem wyprasek wykonanych z tworzywa sztucznego. Aby rozpocząć przygodę z tą odmianą modelarstwa wystarczy dysponować kilkoma prostymi narzędziami oraz oczywiście zakupić przykładowy zestaw do montażu.

Typowy zestaw jaki można kupić w sklepie moderalskim składa się z ramek z elementami modelu, instrukcji montażu, schematu malowania oraz kalkomanii z emblematami i oznaczeniami. Do wyboru jest wielu producentów, do najbardziej znanych należą Tamyia, Italeri, Heller. Zestawy oferowane przez te firmy charakteryzują się bardzo dobrą jakością wyprasek i nie przysparzają kłopotów podczas montażu.

Przed rozpoczęciem składania należy przygotować wszystkie potrzebne narzędzia, bez ich kompletu lepiej nie zaczynać pracy. W skład podstawowego wyposażenia modelarza wchodzi nożyk segmentowy, szpachlówka, klej do plastiku, zestawy pędzelków oraz papierów ściernych. Rodzaj wykorzystanych pędzelków zależy od malowanych powierzchni, najlepiej zaopatrzyć się w kilka pędzelków modelarskich i artystycznych o różnej wielkości i twardości. Do malowania modeli wykorzystuje się ponadto aerografy zasilane z butli bądź kompresora, jednak ich obsługa wymaga od modelarza dość dużego doświadczenia.

Po dokładnym zapoznaniu się z instrukcją montażu można przystąpić do pierwszych prac nad modelem. Za pomocą nożyka segmentowego lub skalpela należy bardzo dokładnie wyciąć poszczególne elementy z ramek, a następnie ewentualnie oszlifować pozostałości po cięciach. Najczęstszym błędem początkujących jest wyłamywanie, a czasami wręcz wyrywanie fragmentów modelu z wyprasek. Takie postępowanie prędzej czy później doprowadzi do uszkodzenia części, być może kluczowej dla składanego obiektu. Nie trzeba przypominać, że pośpiech jest złym doradcą, a modelarstwo samo w sobie wymaga cierpliwości i staranności. Wycięte oraz oszlifowane części skleja się za pomocą kleju do plastiku, zwykle jest on dołączony do samego zestawu. Podczas klejenia należy postępować w kolejności określonej w instrukcji, w innym przypadku dokładne złożenie modelu może okazać się niemożliwe. Sam klej najlepiej nakładać za pomocą małego pędzelka uważając, aby nie wypływał on poza obszar łączenia.

Decydującym czynnikiem o końcowym wyglądzie modelu jest jego malowanie. Nawet najlepiej wycięty i posklejany model pokryty zaciekami będzie wyglądał mało estetycznie. Do malowania dużych powierzchnii, na przykład skrzydeł bądź boków kadłuba, najlepszym wyjściem jest podłączony do kompresora aerograf. Położona za jego pomocą farba będzie pozbawiona zacieków i innych widocznych mankamentów. Alternatywą jest wykorzystanie szerokiego, płaskiego pędzla i nanoszenie farby przylegającymi pasami. Pod wszelkim pozorem należy unikać malowania kolistymi ruchami ręki, ślady tych ruchów będą widoczne nawet po dokładnym wyschnięciu farby. Malowanie zwykle zamyka się w następującym schemacie: przygotowanie modelu pod malowanie, położenie podkładu, położenie kolorów podstawowych, cieniowanie, położenie lakieru bezbarwnego. W przypadku niektórych modeli, aby zwiększyć poziom realizmu wykonuje się imitacje odprysków farby czy też rdzy.

Pokryty lakierem bezbarwnym i wypolerowany model jest gotowy do położenia emblematów i innych oznaczeń z kalkomanii dołączonych do zestawu. Wycięte fragmenty należy umieścić w ciepłej wodzie, aby kalkomania nabrała odpowiedniej elastyczności. W tym czasie wybrane miejsce na modelu powinno zostać pokryte tzw. płynem SET (ang. setting solution), najlepiej za pomocą małego pędzelka. Następnym krokiem jest umiejscowienie kalkomanii na zwilżonym obszarze, czynność tę można wykonać spokojnie nie śpiesząc się. Kiedy kalkomania znalazła się już na swoim docelowym miejscu maluje się ją drugim z płynów, tzw. SOL (ang. solvent solution), również za pomocą pędzelka. Po wyschnięciu płynów naklejane oznaczenie będzie się pięknie prezentować na sklejanym modelu, choć jednak czasem się zdarza potrzeba wykonania drobnych poprawek.

Modelarstwo redukcyjne skupia się na jak najwierniejszym oddaniu wyglądu obiektu. Aby zbliżyć się do oryginałów wielu modelarzy studiuje plany budowy samolotów czy statków, historie zmian wprowadzanych w poszczególnych wersjach, a zdobyte tą drogą informacje wykorzystuje podczas budowy modelu. Wielu z nich wykonuje niektóre elementy samodzielnie, na przykład kompletne deski rozdzielcze i kokpity. Dość wspomnieć, iż na niektórych zawodach modelarskich o kolejności w klasyfikacji decyduje wykorzystanie oryginalnego kolor igły kompasu w kabinie...

Przygodę z plastikowym modelarstwem redukcyjnym można zacząć w każdym wieku. Osobom rozpoczynającym karierę modelarza w młodym wieku pomocne będą na pewno Młodzieżowe Domy Kultury, z którym bardzo wiele posiada utytułowane sekcje modelarskie. Dodatkowo w lokalnych sklepach modelarskich można nawiązać ciekawe kontakty i porozmawiać z obsługą o technikach montażu.

GALERIA ZDJĘĆ